Zaterdag 24 augustus

Terwijl Thijs z'n schoenen laat repareren ga ik naar de wasserette. Dat slaat een flinke bres in de europot, maar in vijf kwartier alle was weer schoon en droog in de kast is ook wel wat waard.

QUIMPER

Na een totale reset lijkt onze loods de weg weer te weten. Langs smalle, steile en drukke wegen kronkelen we langs de kust naar Benodet, een stadje aan de monding van de Odet. We parkeren bij de VVV en lopen dan richting zee. Het is er wel mooi, maar duidelijk toeristisch. Het binnenland is, in ieder geval in deze tijd van het jaar, leuker dan de kust, vinden we keer op keer. Dus rijden we maar naar Quimper, de aardwerkstad. Vroeger was de Odet tot hier (18 kilometer landinwaarts) bevaarbaar voor vrachtschepen, die grondstoffen brachten en aardewerk mee terugnamen. Nu vaart er nog een rondvaartboot.

We vinden een mooi parkeerplaatsje aan de Odet, bij het faiencemuseum. Na de lunch ga ik hier even rondkijken. Het typische Quimper aardewerk (overal in Frankrijk vind je het in de vorm van 'bols' met voornaam en blauw randje) vind ik te bont, maar in het museum staan leuke dingen. Ondermeer een grappig 'bootje van papier' uit de 19e eeuw. Daarna bekijken we wat aardewerkwinkels, o.a. die van de beroemde Henriot. Zelfs tweede keus is nog onbetaalbaar. Er worden hier ook de schelpvormige schalen verkocht, waarin we in Le Chatelier onze mosselen opgediend kregen, maar ja, dat eeuwige plaatsgebrek aan boord...

Langs de Odet, die nu erg ondiep wordt, lopen we het centrum in. Volop parkeerplaatsen hier. Quimper lijkt een campervriendelijke stad, maar de Bretonse naam is dan ook Kemper! Het centrum is leuk, veel winkels, meer dan in Rennes. Desondanks gaan we liever een overnachtingsplekje op het platteland zoeken.

Vedettes de l'Odet, 2, avenue de l'Odet, 29950 Benodet, tel. 33 (0)2 98 57 00 58 www.vedettes-odet.com
Musée de la Faïence, 14 rue Jean-Baptiste Bousquet, 29000 Quimper, tel. 33 (0)2 98 90 12 72, www.quimper-faiences.com

MENEZ HOM

Als we naar het noorden rijden, richting Aulne, besluiten we na een blik in de Michelingids op de Menez Hom te gaan kijken. Het uitzicht over de kust en de slingerende Aulne is inderdaad wel drie sterren waard, dus blijven we gewoon hier op de berg staan. We kijken een hele tijd bij de modelvliegers en parasailers (waar Kia erg bang van is) en lopen dan nog een rondje om een lagere top. Bij zonsondergang gaan we nogmaals naar de parasailers kijken. We hadden verwacht dat er wel meer campers boven zouden blijven overnachten, maar voor het donker is, is iedereen vertrokken. Maar goed dat we niet bang uitgevallen zijn...

Vorige Volgende


© PICARO