|
LOGBOEK
Zondag 29
Augustus | Vandaag doen we het wat rustiger aan: eens uitslapen, de binnenboel bijwerken, mail bijlezen (maar nog steeds niet alles beantwoorden, sorry mensen!) en dan rijden we, helaas zonder buurvrouw die niet lekker is, slingerdeslinger de Mont Ventoux op. Waar vergeleken met Avignon (en met vorige keer dat we hier waren…) haast geen zuchtje wind staat. En wat doen schippers als ze eindelijk boven op de Mont Ventoux zijn als eerste? De Rhône zoeken! reactie
|
Reactie van
Joke | Ja ! water is jullie levensbron die brood,( lees al die lekkere provencale lekkernijen… ) op de plank brengt..
|
Zaterdag 28
Augustus | Vroeg uit de veren, om voor de grootste hitte in Aix-en-Provence te zijn. Na een wandeling langs de kraampjes en fonteinen op de beroemde Cours Mirabeau gaan we naar de al even beroemde markt. Die qua sfeer en producten alles biedt wat je je maar bij 'Provence' voorstelt, maar het voor ons toch net niet haalt bij de onberoemde markt van Arles… Desondanks slagen we er zonder moeite in onze tassen te vullen met kaasjes, vleeswaren, fruit, olijven, tomaten, brood, koekjes,… Die we onder een denneboom bij het turquoise stuwmeer van Bimont soldaat maken. Daarna vervolgen we onze rondrit om het Montagne Sainte-Victoire. Via het aquaduct van Roquefavour, waar de honden weer even lekker in het water kunnen spelen, rijden we naar Saint-Rémy-de-Provence. Na het winkeltjes kijken (prachtige tafel van olijvenhout, met een met schelpen en glas 'ingelegde' barst !) en op een terrasje zitten is het nog wat vroeg om te gaan eten, dus rijden we nog even door naar het ook veel rustigere Chateaurenard. reactie
|
Vrijdag 27
Augustus | Altijd een dilemma met die rijst, moet je de buikdenning nu voor het laden nog schilderen, met het risico dat het ruim naar verf ruikt, of niet, met het risico dat je afgekeurd wordt vanwege een paar roestige krassen in de vloer? We gokken maar op het eerste: zoals vaak waait het hier stormachtig, al is het nu eens geen Mistral maar zuidenwind. Dus ook maar goed dat we gegokt hebben op een weekje vakantie in plaats van een weekje verven ;-) Voor we klaar zijn in het ruim staat de auto met chauffeur en gids al naast het schip. Zodat we 's middags maar op de achterbank hoeven te schuiven om ons via Remoulins naar Uzès te laten rijden. Een lief stadje met leuke winkeltjes en een prachtig plein met arcades. Daarna via binnenweggetjes naar de Pont du Gard zodat de honden, die hier en daar al in een fontein geplonst waren, even lekker af kunnen koelen. In het avondzonnetje krijgt het terras bij de oude watermolen met z'n grote bomen en stenen bankjes van mij drie sterren. Eten doen we in Avignon, samen met nog andere buren. reactie
|
Donderdag 26
Augustus | Bij het passeren van het restaurant blazen we, zoals beloofd, nog even ten afscheid en worden, zoals beloofd, vriendelijk nagezwaaid. Dag Frontignan, op naar Avignon. Waar wel volop auto's te huur zijn, en waar volop zoet water is. Voorbij Saint-Gilles sla ik dan ook volop aan het boenen. reactie
|
Woensdag 25
Augustus | Dankzij de ballastank met Rhônewater van de buren kunnen we het vorige week al geschuurde gangboord ontdoen van de inmiddels vergaarde zoutafzettingen, kunstmestspikkels, moddervoeten en barbecuevetspetters, en, in alle vroegte, eindelijk in de verf zetten. Het andere gangboord schuren en verfgereed maken voor morgenvroeg valt niet mee, in de toenemende hitte. 's Avonds hebben we dan ook wel een etentje verdiend. Samen met de, intussen ook weer familieloze, buren gaan we eens bij dat nieuwe restaurantje aan het begin van het kanaal kijken. Waar je voor een fractie van Parijse prijzen locale schelpdieren blijkt te kunnen eten en locale wijn drinken. Of we hier per boot zijn. Inderdaad, maar dan wel een echte! Laat de locale middenstand maar weten dat ligplaatsen voor bedrijfsvaart evengoed geld in het laatje brengen… reactie
|
Dinsdag 24
Augustus | De bedoeling was eigenlijk eerst een weekje verven, dan een weekje vakantiehouden, en er dan in vredesnaam maar bauxiet in gooien. Maar begin volgende week in Le Pontet weer rijst laden voor Valenciennes is een aanbod wat we toch niet afslaan! Zeker niet omdat er, toch vrij uitzonderlijk, zomaar twee reizen zijn en het omvaren via de Marne (aangezien sluis Berry au Bac wederom een paar weken dicht gaat), nog uitzonderlijker, zomaar betaald wordt. Tijdens het lossen belt buurman dat de bevrachtster ons maar niet te pakken kan krijgen. Tja, geen wonder als je naar een nummer belt wat we al acht jaar geleden opgezegd hebben en waarvan we zelf al bijna vergeten waren dat we het ooit gehad hebben… De familie gaat Frontignan-ville 's middags toch maar verruilen voor Frontignan-plage. Hoewel er geen bevestigings-SMSje meer gekomen is, stappen we 's avonds maar gewoon op de fiets om op de geplande tijd op de geplande camping-aan-zee te zijn voor een garnalenafscheidsmaal. Wat eerder dan verwacht zien we opeens een bekend gezicht langs de weg, maar pas als ze vertelt dat 'deze camping anders misschien moeilijk te vinden zou zijn' beseffen we hoeveel geluk we gehad hebben dat we toevallig deze weg genomen hebben: het SMSje met de nieuwe camping blijkt namelijk per ongeluk naar, hoe kan het bestaan, ons oude nummer verstuurd… reactie
|
Maandag 23
Augustus | Als we net met de familie aan de koffie zitten meldt buurman dat ze ons waarschijnlijk ook nog vandaag willen lossen. Dus alle fietsen aan boord en ook naar de losplek. Om te horen te krijgen dat het toch pas morgen wordt. Afijn, kan de familie nog even bij de buren zien hoe dat lossen gaat. Wanneer iedereen weer richting Frontignan vertrokken is, benutten wij ons middagje verplicht vrij op een heet en vies industrieterrein maar door in Sète naar de bouwmarkt (jammer, gesloten, en, nog jammerder, zo te zien definitief) en de supermarkt te fietsen. Voor vertrek hebben we aan de zonzijde kleedjes gehangen en voor voldoende ventilatie gezorgd, maar bij thuiskomst treffen we alsnog een hevig hijgende hond aan - in het gangboord! Die is haar verlatingsangststreken dus nog niet verleerd: door het raam geklommen… reactie
|
Zondag 22
Augustus | 's Morgens opnieuw een joutes-achtig spektakel, als tig huurjachtjes uit beide richtingen allemaal tegelijk door de brug van Frontignan willen. Dan met de familie flamingoveren zoeken langs het étang. In het struikgewas vinden we ook nog een flinke slangenhuid… oeps, nooit geweten dat hier van die monsters zaten! Vanwege de warmte (en omdat deze en gene tot aan haar onderbroek onder de étangblubber zit ;-) dropt Thijs de familie vervolgens maar even met het bootje in zee. Tenslotte gaan we met z'n allen naar Sète. Waar de joutes net afgelopen blijken, maar we ons desondanks best vermaken. En in het donker terug naar Frontignan fietsen heeft ook weer zo z'n bekoringen. reactie
|
Zaterdag 21
Augustus | Nichtje vaart na de eerste, nu ook de laatste dag van deze reis mee. Om beestjes te kijken op de Petit-Rhône en in de Camargue. Helaas krijgt ze geen bijeneters te zien, maar wel ijsvogeltjes, purper- en zilverreigers, springende vissen, witte paarden, zwarte stieren en natuurlijk roze flamingo's. En straaljagers, die blauwe, witte en rode strepen trekken in de lucht. De familie hebben we ondertussen naar de markt in Arles gestuurd, voor tomaten en olijven. Geen straf, vinden ze, op de file en hitte bij Montpellier na dan. Tja, daar hebben wij op het water lekker geen last van. We arriveren precies tegelijk in Frontignan… waar wij midden in een 'joute' terecht blijken te komen! Met toestemming van de jouteurs schuiven we voorzichtig tussen de steekspelen door richting brug. Als het spel over is volgt het feest, zodat ook nog live-muziek hebben bij het eten. Onbetaalbaar… reactie
|
Vrijdag 20
Augustus | Het bekende Rhôneliedje: voor jachtjes aangezien worden door CNR-personeel (sluismeesters kun je dat met de beste wil van de wereld niet meer noemen) dat je eerst eindeloos laat wachten op coasters en cruiseschepen en dan alleen maar kan mekkeren over zwemvesten en niet losmaken voor het licht groen is… Saint-Gilles halen we zo zeker niet meer voor barbecuetijd, aan Beaucaire hebben de buren niet zulke beste herinneringen… dus SMSsen we de coördinaten van Mézoargues maar door naar de volgcamper. reactie
|
Donderdag 19
Augustus | In Le Pouzin worden we 's avonds opgewacht door ons andere opstapstertje van deze zomer, en haar mama, papa en broer. Die hadden bami op het menu staan, de buren spaghetti, wij nasi… dus dat alles staat even later broederlijk naast elkaar op het luikenterras, waar we, inclusief andere buren die hier al lagen, met z'n dertienen broederlijk door elkaar aanschuiven. 'Gaat dat altijd zo?' vraagt de familie een beetje verbaasd. Niet altijd, maar wel vaak. Tjonge, die spitsenschippers hebben het ook niet slecht. Nee, maar dat is een goedbewaard geheim ;-) reactie
|
Woensdag 18
Augustus | Omdat we door dat afzakkertje ook vroeg vast zullen liggen in Lyon, waar het bezoek van de buren vanavond per trein aankomt, ga ik het bakboord gangboord maar eens schuren, want verder dan plekjes bijwerken was ik vorige ronde niet meer gekomen. Een tegenligger met asociale slijtstrip heeft tijdens het schuin-tegen-elkaar-aan-hangend passeren van de voorste middenbolder tot achter door het bestek gekrast, zodat ik eerst met een vijl de krullen van het ijzer kan halen. Het schuren valt ook tegen: sinds de vorige ronde zijn er toch weer nieuwe plekjes bij gekomen die bijwerking behoeven, ondanks dat we zo vlot liggen spat het voorste deel van het gangboord tijdens het varen regelmatig nat waardoor het schuurpapiertje dicht slaat, en het weer is vandaag een stuk minder mooi dan gisteren. Zoveel minder, dat we het, eenmaal in Lyon, toch niet aandurven om te gaan verven :-( reactie
|
Dinsdag 17
Augustus | Pff, puur geluk dat de sluis met de afvaart begonnen is, want als we na het uitvaren toevallig achterom kijken zien we dat hij nu groen staat voor de opvaart. Alleen liggen de opvarenden van het huurjacht beneden de sluis na gisteravond aan de slang gedraaid te hebben nu natuurlijk nog heerlijk te snurken. Arme, arme achterburen… Gelukkig was dit de laatste automaat, laat het zonnetje zich vandaag weer zien, wachten de voorburen ons in Saint-Jean op met krakend vers brood en croissantjes en zorgt al die regen van afgelopen tijd er voor dat we maar liefst twee uur sneller in Macon zijn dan vorige ronde. reactie
|
Maandag 16
Augustus | Vandaag lijkt het zelfs wel winter: zo nat en guur, dat we de warmtewisselaar aan moeten zetten! Nog voor we de Saône bereiken, zitten we echter alweer volop in het vakantiegewoel. Aan Heuilley krijgt de voorbuurman net een huurjacht voor z'n neus. Dan glipt er ook nog een tussen ons en de voorburen. Een derde duikt het Canal d'Heuilley in, zet de automatische sluis waar wij net uitgekomen zijn op groen… en draait als wij dichterbij komen toch maar weer om richting Saône. Arme achterburen… Aan Poncey hebben we weer derde schutting, maar in theorie moeten we de volgende sluis nog steeds kunnen halen. Ware het niet dat het huurjacht voor ons aan stuurboord vastmaakt, terwijl de blauwe stang aan bakboord staat. 'Gloeiendegloeiende, duurt het eerst een kwartier voor ze zich vastgeknoopt hebben en dan moet er ook nog iemand de sluis rond gaan lopen…' Maar dat was nog te optimistisch gedacht: iedereen blijft vrolijk aan boord zitten, vol verwachting dat de sluisdeuren zich automatisch achter hen zullen sluiten! Gloeiendegloeiende… Ik hoor niet wat Thijs voorop staat te roepen, en waarschijnlijk verstaan die sukkels er ook geen woord van, want de kans is groot dat het Spanjaarden of Italianen zijn, maar na verloop van tijd begrijpen ze blijkbaar toch dat ze iets aan de andere kant van de sluis moeten doen. Dus knopen ze zich los, scharrelen naar de overkant, knopen zich weer vast, gaan die stangen eens bestuderen… en kiezen dan gelukkig toch voor de blauwe. Even later zien we ze, zoals verwacht, in Auxonne liggen, maar door dat geklungel halen wij de sluis, en daarmee Saint-Jean natuurlijk niet meer. En de achterburen al helemaal niet, terwijl die daar nog wel uit eten hadden willen gaan om hun veertigjarige bruiloft te vieren… reactie
|
Zondag 15
Augustus | Aan de zuidzijde van de waterscheiding lijkt het vandaag wel herfst: wind, regen… maar dat laatste is natuurlijk te verwachten als de familie opstapper nog even langs komt ;-) Niet zo goed voor het vakantiegevoel, maar wel voor de kanalen. En de fotograaf krijgt ter compensatie maar liefst drie afvarende spitsen à la bassinée en drie opvaart op een rij… Het kruisen verloopt niet helemaal vlekkeloos, maar toch vlotter dan de sluiswachter had verwacht. Die had, uit angst dat hij twee uur over zou moeten werken voor iedereen zich langs elkaar heen gewerkt had, onze sluis namelijk maar vast om kwart voor zes uit gezet. Daar gingen we natuurlijk niet mee akkoord: net alles klaar voor een gezamenlijk avondmaal… reactie
|
Zaterdag 14
Augustus | En voor wie denkt dat dit een vakantievaarwatertje is: vandaag zitten we maar liefst met vier geladen schepen in één pand. Drie opvarend en één afvarend. Maar dankzij de aanwezigheid van een draaibrug, een versmalling en een verbreding verlopen alledrie de passages hier vlekkeloos. reactie
|
Om veranderingen op deze pagina in de gaten te houden hebt u drie opties
|
